Ameland, 2009, vanaf duin bij de Blinkert, kijkend in westelijkw richting.

oud schilderij opnieuw opgespannen en aangepakt

versluierd geheugen

Hoe versluierd je geheugen is: in mijn herinnering was dit werk veel eenvoudiger van toon en compositie. Ook meende ik dat de achtergrond veel monochromer was. Wat blijkt: een typische Brussee met veel bekende elementen. Figuren die langs elkaar heen gaan, potsierlijke outfits en hoofddeksels (let op petje), en fijne lichtval.

Eerste kunstroute in het nieuwe atelier. De HOD staat het ook hier toe, mits ik iemand bereid vindt om beneden bij de open deur te posten. M wil het wel doen en zet zich in de zon op de stoep aan de breestraatkant. Bezoekers moeten met een diashow van de beamer naar boven gelokt worden.
De houten jaren 70-wanden zijn heel geschikt voor dit doel. Een paar schroeven er in en het hangt.
veel oprechte belangstelling en goed verkocht ondanks de crisis.

Op honderden meters zweven ze.

De acrobaten vorderen. Ik overdrijf het hoge standpunt tot in het absurde. Zoals ik het nu geschilderd heb zweven ze honderden meters boven het Parijse wegdek. Mooi. gelukt.

Glaceerlagen

Al drie weken werk ik aan een groot doek met vier buitelende acrobaten die hun vrijheid vieren in de luchtige open ruimte voor de pui van een Parijs-achtig bouwwerk. De techniek is weloverwogen. Ik bouw plastisch op, breng een glaceerlaag aan en breng hoogste licht aan bij ELKE laag weer, op de nog uiterste natte dunne glaceerlaag. Daardoor krijgen de dames een bijna metallic PAT Andrea-plasticiteit.

broer van dodo

Wat een geweldig hout dat noten. weinig krimp tot nu toe en je kan prachtig in alle richtingen steken zonder problemen. Als je een vlakke beitel gebruikt wordt het zo glad dat schuren overbodig lijkt. Grapje natuurlijk. Formaat is ook prettig. Onze hooggeschouderde vriend begint steeds meer op de dodo van vroeger te lijken, maar dat vinden wij helemaal niet erg.

Een kort en gespannen verblijf in Limburg. Vanwege rioolproblemen moet ik de halve dag binnen doorbrengen in afwachting van de plaatselijke loodgieter. Buiten breekt af en toe de zon door.

Zandverstuiving bij Driebergen

Een kort druilerig verblijf in de bossen bij Driebergen. Met de grote groene vissersparaplu kan ik een droge plek maken om te kunnen werken. Het is nog vroeg. Ik schilder de zandverstuivingen bij het fiestpad. Jaren geleden, toen ik hier ook was, was er meer zand, de begroeing rukt op. Dat zal wel iets met het klimaat of de begrazing te maken hebben.

geen runderen of schapen te zien hier, zeker met dit weer niet.

detail sollicitatie (werktitel)

Vlucht tweede staat

Pril begin

Een oud muziekmaatje confonteerde me met zeer vroeg eigen werk. Uit een tijd dat een schrijvers en literatoren nog mijn helden waren. Wat ik wel al deed was illustreren. Ik herinner me heel veel pastelkrijt op miserabel papier. gelukkig dat er mensen zijn die dat soort dingen bewaren.

werktitel "Vlucht".

In het atelier viel vandaag niet te werken. Steenkoud. Mijn kacheltje kan niet tegen dit weer op. Dan maar in mijn verwarmd micro atelier in de Vestestraat. Beetje behelpen maar het gaat eigenlijk best.

resultaat de uitwerking van een eerdere schets. Gewerkt in gele oker (lichte variant), rauwe sienna en Van Dyck. wat een mooie evenwichtige onderschildering oplevert. Het eerste glaceerschilderij sinds een paar jaar. Althans. Voorlopig.

2 oktober

Bijna af. heel veel aan gesleuteld.

De waslijn

Achter de tent heeft van hall een tweetal zelfgehakte palen laten oprichten... Dit om een soort waslijn te bevestigen waaraan de deelnemers aan het festival iets kunnen ophangen. En ik doe mee.

De muppie

Wat is in godsnaam eem Muppie, vroeg ik mij af toen Tol mij vroeg mee te doen aan een project om de borden op straat die normaal reclame bevatten te vullen met echte kunst. Een muppie heet dat. Hoewel het papier niet geweldig geschikt is, bereid ik me voor op het maken van een aquarel van 170 hoog. Geen geringe opgaaf, er gaat dan ook van alles mis. De oppervlakte raakt verzadigd van vocht en de toplaag van het papier sneuvelt. Vandaar dat mijn muppie nu beplakt lijkt met pleisters in de vorm van aquarelplakband. Wanneer dit ding geplaatst gaat worden weet ik niet.