Barthel Brussee

Passage derde staat

2012-01-31T15:15:00.000Z

2012-01-24T12:31:00.001Z

Bij het bijsnijden van een zinkplaat veroorzaak ik ongewild een scherpe braam die zich even later in mijn rechter ringvinger boort. Doet verrekt veel pijn. Dus maar even niet met mijn fikken in het zuurbad. Schilderen lukt nog net. Ik werk aan de onderschildering in groene aarde van ''Passage''.
Dit bericht ontvang je van een Hi gebruiker.
Je kunt niet antwoorden op dit bericht.
Klik voor meer informatie op www.hi.nl/mms.

De achterkleinzoon van Diego Rivera

2012-01-23T15:58:00.002Z

Maandag..... 's Ochtends gewoon werken, 's middags twee keer een klas pubers in de Pieter rondleiden. Heerlijke kritische pubers met ieder een eigen visie en andere achtergrond. De eerste groep is vooral geinteresseerd in de prijzen, de tweede groep kijkt verder en staat open voor uitleg en luistert goed. Onder hen de achterkleinzoon van Diego Rivera, die regisseur moet gaan worden. Ik zeg: doorgaan, Diego!

Voorbij

2012-01-21T19:05:00.001Z

Het is nog stikdonker en het miezert aanhoudend als Daan en ik op de fiets stappen om vroeg te gaan vogelen bij de vogelplas van Oegstgeest. Het is 6.00 uur. Gekkenwerk met die storm maar wij vinden het leuk. We laten ons verrassen door plotseling opvliegende zwanen, zien een boom aan voor een schaap, vermoeden wat plevieren op het duistere slik en Daan glibbert bijna een donkere sloot in. Het smalle pad verdwijnt in de zompige modder. Alleen Daan draagt rubber laarzen.
Als we, weer thuis, zijn opgewarmd het volgende programmapunt: rondkijken op de open dag van het Leonardo, want die tijd is het. We scouten momenteel het leidse onderwijs, op zoek naar een geschikte plek voor onze mannen. Dit is de derde school die we doen, deze week. Moeilijk.

Daarna snel door naar De Pieter om te surveilleren. Duurt lang zo'n dag, maar met aangenaam gezelschap en een open schetsboek is het zo weer voorbij.

Monument in het plantsoen (aquarel)

2012-01-18T11:36:00.000Z

Het 3 oktober-monument in het plantsoen. Willem van Oranje, de Boisot en jan van der Does staan erop.

Grimmig

2012-01-17T16:10:00.003Z

Beetje grimmig maar prettig van toon. Ook deze voor de zelfportretten-expo in de Pieter.

neerstuiven

2012-01-17T07:37:00.001Z

Terug aan de ets-tafel. Ik bezit geen echte stuifkast, dus moet ik me behelpen met een oude kist, waarin een luikje zit., maar het werkt prima. De plaat lang laten liggen is het beste, zodat de kleinste deeltjes ook op hun gemak kunnen neerstuiven.

2012-01-10T15:02:00.001Z

Waar ik nu aan werk is een versie van een schilderij van Courbet, ooit voor gestaan, maar ik zou niet meer weten waar dat was. Misschien gewoon in Dorsay maar het kan ook in Montpellier of zelfs Den Haag geweest zijn. Het heet "Bonjour, monsieur Courbet".
Maar bij mij gewoon bonjour. Over de nep-baarden ben ik erg tevreden.

Laatste werk voor het filiaal.

2011-12-14T10:27:00.001Z

Ditmaal een werk op paneel dat geplaatst zal worden in de bibliotheek. Bedoeld om van onderaf te bekijken.

Fors schilderij

2011-10-30T13:54:00.000Z

Ik ben er nu een week of acht mee bezig. Het begon als een startproject maar wordt helaas een afscheidscadeau voor het Filiaal. 440 bij 225 is een fors formaat, maar af en toe heb ik hulp. De kunst wordt nu om het voor 1 januari, 2012 af te krijgen....

Vaders en zonen.

2011-10-29T13:47:00.000Z

2011-09-04T12:29:00.000Z

Deze animatie is een probeersel. Met mijn tablet gemaakt.

vettig kroketje

2011-07-05T18:24:00.000Z

Wat doe je als je familie op dieet is, je sterft van de honger en je hebt nog juist een losse euro in je zak? Juist: Stiekum naar de Febo. Kroketje halen. Heerlijk slecht.... En omdat je ook nog een schilderij moet leveren voor de komende expo "achter de ramen", dan promoveer je zo'n simpel stukje fast-food tot een zinvol schilderij. Ik zeg: doen!
Ooit trok Beuys een vergelijkbaar dampend kroketje uit de muur, propte het in zijn mond en exposeerde daarna zijn vettige kartonnetje in het museum. De rest is geschiedenis.

zomer 2011

2011-06-04T11:18:00.001Z

Zomer 2011.Dat betekent spullen in de tas, ezeltje mee, (of op het stuur werken) radio aan, snel een opzetje maken en dan schilderen maar. De jongens klooien in en bij het water, ik werk in de schaduw.

Hemelvaartsdag: het is poldermanifestatie of zoiets, ik ben gevraagd om een molentje bij Voorschoten vast te leggen. Vreselijk verbrand maar een aandoenlijk ding geworden. Mondriaan-gevoel....

Vier keer aquarel

2011-05-14T20:12:00.000Z

Altijd na een vakantie ontdek ik weer de vrijheid van de aquarel-doos. klein, snel en zo verdomd moeilijk. Ik beperk mijn kleuren nu, alleen zuiver zeer transparante pigmenten. Anders loopt ie dicht en is alles verknald. Ideetjes voor schilderijen (tweede van boven) oefenen met lichtval (links boven), kleurstudie (rechtsonder) of een razendsnelle studie van het dagelijks leven (de keuken waar nu een verschrikkelijke lekkage aan de gang is i.v.m. een nieuwe vaatwasser.

Bretagne

2011-05-09T19:56:00.000Z

Een heel klein stukje zandstrand moet ik oversteken om bij de roodgranieten gedeelten te komen. Er is bijna niemand hier. In de verte spelen een paar franse kinderen. Een man gehuld in heel hoge laarzen zoekt schelpen. Zijn bootje ligt droog. Mijn lichtste veldezel heb ik vandaag thuis gelaten. Want mijn stuur fungeert nu als ezel. Een klem die ik erop monteerde is genoeg om mijn kartonnen paneeltje vast te houden. Het werkt prefect. Geen pottekijkers. Mar en de jongens zijn verderop in de baai. Bij eb vinden ze er krabben, kleine visjes en een heus zee-anemoontje.

Triptiek

2011-03-11T08:26:00.000Z

Het moest ervan komen. De triptiek zal getoond worden zoals het grote voorbeeld in de lakenhal. los staand in de open ruimte. Ik werk al 2 dagen aan een fatsoenlijke standaard. Ook de achterkant zal nu beschilderd worden.

couch-potatoe

2011-01-12T22:07:00.000Z

M. ligt ziek in bed. Ik werk thuis vandaag, aan een schilderij op basis van foto's. Dat doe ik anders nooit. Een bestelling in opdracht. Een zonnige blik op het rivierdal vn de Ardeche in frankrijk. De toekomstige eigenaar van het schilderij zit tussen de keien op een blauwe klapstoel, in de verte arriveren andere vakantiegangers per kano. Ik ken die plek dus niet uit het echt, maar het wordt wel een patent schilderij.
Ik wordt in natura betaald in de vorm van een wasmachine, die boven al de spijkerbroeken centrifugeert.
's avonds monteer ik een nummer van Acorns en begeef me om die reden voor het eerst op myspace. daarna brainstormen met A over een nieuw animatieproject. Een solitaire couch-potatoe die in zijn eigen zap-service terecht komt...

voor de beggarsblog

2010-12-26T08:22:00.000Z

Gemaakt voor de nieuwe blog van de beggars, wordt misschien nog de achorns

2010-04-30T11:53:00.000Z

Onderschildering voor buitenproject bij de Brijder buiten. Als het hek geplaatst is kan ik er aan beginnen. Voorlopig deze studie uitwerken. Titel: de intocht der geuzen. Bijna een Isings, maar toch wel mijn stijl.

De kenners

2010-03-21T09:53:00.001Z

Als ik tijd heb ben ik bezig in de nieuwe pieter. De wanden van de galerie moeten met gips afgesmeerd worden, een techniek die Siebes naar eigen zeggen schijnt te beheersen. Helaas vertraagt het nogal. Ondertussen moet ik zorgen dat de lattenkop op tijd afkomt en begeleid ik een groep pubers die een decorstuk maken voor de Willie Wortel in het boerhaave-museum. Dat moet natuurlijk allemaal voorbereid en aangeschaft worden. Ook weer een krappe deadline. En vergeet de aangifte niet.

Vandaar dat ik minder schilder. Wel bezig met een echtpaar in een treurige waterfiets, en zojuist een eerder ideetje uitgewerkt. "De Kenners". Olie op karton, 20 x 30 cm. (ongeveer).

Bospad bij Epen. Ze noemen dit "opdooi" hier.

2010-02-24T19:54:00.001Z

Omdat we in de buurt zijn, bezoeken we Zwolle. Een mooie stad. de Peperbus, de OLV, en de fameuze sassenpoort. Veel te zien, maar ik ben met de kinderen, dus echt bezichtigen is er niet bij. Het eigenlijke doel van dit bezoek, de zojuist Van Gogh bevonden Van Gogh in de Fundatie. Dat moet ik zien. De hele familie gaat mee naar binnen.
De Van Gogh is een heel goede. Ik ben niet zo'n fanaat als het om Van Gogh gaat, maar deze is prachtig. En naar mijn inschatting volkomen terecht als echt bevonden. Geweldig.
Bijna per ongeluk belanden we op de solo-expositie van Marte Roling. Waardeloze troep met de beamer in elkaar geflansd . Zo plat als een dubbeltje. Enkel close-ups. Geen zinvolle achtergrond. Geen gelaagdheid. nergens expressief. onzinnig rose zo uit de pot. Waardeloos, maar een daverend sukses, want drommen dames in bont en parels dienen zich aan om het bekijken.

2010-02-20T12:22:00.000Z

Studie voor "de kenners".

2010-02-13T17:25:00.000Z

Balans. Olieverf op doek. 70 + 90 cm.

ontbijt

2010-02-10T19:11:00.003Z

2010-02-07T13:46:00.000Z

Man met boek, aquarel en pen op papier.

2010-02-07T13:29:00.000Z

Atelierinterieur breestraat. Sinds kort beheer ik het oude postkantoor ook. Als alles doorgaat verhuist de hele club pieters naar dit pand. Dat gaat de goede kant op.

2009-10-25T14:05:00.000Z

Ameland, 2009, vanaf duin bij de Blinkert, kijkend in westelijkw richting.

oud schilderij opnieuw opgespannen en aangepakt

2009-10-02T16:08:00.000Z

versluierd geheugen

2009-09-29T03:32:00.000Z

Hoe versluierd je geheugen is: in mijn herinnering was dit werk veel eenvoudiger van toon en compositie. Ook meende ik dat de achtergrond veel monochromer was. Wat blijkt: een typische Brussee met veel bekende elementen. Figuren die langs elkaar heen gaan, potsierlijke outfits en hoofddeksels (let op petje), en fijne lichtval.

2009-09-27T19:52:00.000Z

Eerste kunstroute in het nieuwe atelier. De HOD staat het ook hier toe, mits ik iemand bereid vindt om beneden bij de open deur te posten. M wil het wel doen en zet zich in de zon op de stoep aan de breestraatkant. Bezoekers moeten met een diashow van de beamer naar boven gelokt worden.
De houten jaren 70-wanden zijn heel geschikt voor dit doel. Een paar schroeven er in en het hangt.
veel oprechte belangstelling en goed verkocht ondanks de crisis.

Op honderden meters zweven ze.

2009-09-23T18:03:00.000Z

De acrobaten vorderen. Ik overdrijf het hoge standpunt tot in het absurde. Zoals ik het nu geschilderd heb zweven ze honderden meters boven het Parijse wegdek. Mooi. gelukt.

Glaceerlagen

2009-09-22T17:08:00.001Z

Al drie weken werk ik aan een groot doek met vier buitelende acrobaten die hun vrijheid vieren in de luchtige open ruimte voor de pui van een Parijs-achtig bouwwerk. De techniek is weloverwogen. Ik bouw plastisch op, breng een glaceerlaag aan en breng hoogste licht aan bij ELKE laag weer, op de nog uiterste natte dunne glaceerlaag. Daardoor krijgen de dames een bijna metallic PAT Andrea-plasticiteit.

broer van dodo

2009-06-08T05:00:00.002Z

Wat een geweldig hout dat noten. weinig krimp tot nu toe en je kan prachtig in alle richtingen steken zonder problemen. Als je een vlakke beitel gebruikt wordt het zo glad dat schuren overbodig lijkt. Grapje natuurlijk. Formaat is ook prettig. Onze hooggeschouderde vriend begint steeds meer op de dodo van vroeger te lijken, maar dat vinden wij helemaal niet erg.

2009-03-29T16:38:00.002Z

Een kort en gespannen verblijf in Limburg. Vanwege rioolproblemen moet ik de halve dag binnen doorbrengen in afwachting van de plaatselijke loodgieter. Buiten breekt af en toe de zon door.

2009-02-20T18:56:00.000Z

Zandverstuiving bij Driebergen

2009-02-20T18:50:00.003Z

Een kort druilerig verblijf in de bossen bij Driebergen. Met de grote groene vissersparaplu kan ik een droge plek maken om te kunnen werken. Het is nog vroeg. Ik schilder de zandverstuivingen bij het fiestpad. Jaren geleden, toen ik hier ook was, was er meer zand, de begroeing rukt op. Dat zal wel iets met het klimaat of de begrazing te maken hebben.

geen runderen of schapen te zien hier, zeker met dit weer niet.

detail sollicitatie (werktitel)

2009-02-14T21:25:00.000Z

Vlucht tweede staat

2009-02-01T21:32:00.000Z

Pril begin

2008-12-10T12:51:00.002Z

Een oud muziekmaatje confonteerde me met zeer vroeg eigen werk. Uit een tijd dat een schrijvers en literatoren nog mijn helden waren. Wat ik wel al deed was illustreren. Ik herinner me heel veel pastelkrijt op miserabel papier. gelukkig dat er mensen zijn die dat soort dingen bewaren.

werktitel "Vlucht".

2008-12-10T06:32:00.003Z

In het atelier viel vandaag niet te werken. Steenkoud. Mijn kacheltje kan niet tegen dit weer op. Dan maar in mijn verwarmd micro atelier in de Vestestraat. Beetje behelpen maar het gaat eigenlijk best.

resultaat de uitwerking van een eerdere schets. Gewerkt in gele oker (lichte variant), rauwe sienna en Van Dyck. wat een mooie evenwichtige onderschildering oplevert. Het eerste glaceerschilderij sinds een paar jaar. Althans. Voorlopig.

2 oktober

2008-11-20T06:44:00.000Z

Bijna af. heel veel aan gesleuteld.

De waslijn

2008-06-17T13:52:00.001Z

Achter de tent heeft van hall een tweetal zelfgehakte palen laten oprichten... Dit om een soort waslijn te bevestigen waaraan de deelnemers aan het festival iets kunnen ophangen. En ik doe mee.

De muppie

2008-05-14T13:50:00.000Z

Wat is in godsnaam eem Muppie, vroeg ik mij af toen Tol mij vroeg mee te doen aan een project om de borden op straat die normaal reclame bevatten te vullen met echte kunst. Een muppie heet dat. Hoewel het papier niet geweldig geschikt is, bereid ik me voor op het maken van een aquarel van 170 hoog. Geen geringe opgaaf, er gaat dan ook van alles mis. De oppervlakte raakt verzadigd van vocht en de toplaag van het papier sneuvelt. Vandaar dat mijn muppie nu beplakt lijkt met pleisters in de vorm van aquarelplakband. Wanneer dit ding geplaatst gaat worden weet ik niet.

2008-05-10T18:43:00.001Z

Wijlre, de wei achter het gehuurde adres met in de verte de geul.

Teken

2008-05-04T06:41:00.001Z

Was getekend heet het officieel. Georganiseerd door Bis, en dat zie je meteen. Het is goed gedaan en ik doe mee. Zoals vele oude bekenden. Bout, Tol, Zuur. Gijs is er ook weer bij.
Nog tot 25 mei.

De stuifkast

2008-04-15T15:50:00.002Z

Op de academie heb ik geleerd hoe je op de plaat een aquatint kunt aanbrengen met gestolde harsdeeltjes. Daar stonden we in "het hok" om met een stokoude verfbrander de plaat te verwarmen zodat de deeltjes wel stolden maar niet onregelmatig zouden uitvloeien. Opspringende rookwolkjes konden je daarvoor waarschuwen. Dat was het eigenlijk al te laat. Een heel gedoe. Dat stol-proces had ik toch altijd goed in de vingers. In tegenstelling tot aan wat daaraan voorafging: het aanbrengen van een gelijkmatige laag poeder. Ondoenlijk. Stom genoeg werden we door de heren doenten altijd aangespoord gebruik te maken van de strooibus, een jampot, met daarin het harspoeder overspannen met enkele lagen panty's zodat alleen het fijnste poeder naar buiten zou komen. Nooit heb ik een fatsoenlijke egale grijstint kunnen maken met de strooibus. Daarom heb ik vandaag een oude houten kist omgebouwd tot de allereenvoudigste methode de: stuifkist. Een doos waarin je (met een soort schoep) het poeder laat opstuiven (blazen kan ook), je wacht eventjes tot het zwaarste spul al is neergedaald en dan laat je de plaat rustig even in de kist om de uiterst fijne nevel te laten neerdalen. Het is zo fijn dat je het bijna niet ziet tijdens het stolproces.

De Velazquez-dwergen

2008-04-12T10:26:00.002Z

Hoe lang het geleden is en of het in het Prado geweest is, weet ik niet, maar ooit stond ik oog in oog met een dwerg gemaakt door de schildersschilder Velazquez.. Iets van deze invloed moet doorklinken in mijn laatste schilderij van een kleine volwassene met modelspoorbaan.

Buuf

2008-04-11T17:17:00.001Z

Siebes regelt weer wat. Een expo op de haagweg, geheel gewijd aan de edele tekenkunst. Ik doe mee, in de gauwigheid stuur ik wat ouds maar ik moet nog wat nieuws regelen natuurlijk

Eersteling

2008-04-11T16:19:00.001Z

De eersteling per telefoon aangemaakt...

smalland, Zweden

2008-04-02T13:37:00.003Z

Deels gebasserd op schetsen vanuit de trein, deels uit memorie: het zweedse rotsachtige landschap tussen Malmo en Stockholm: Smalland.

Stureplan, centrum Stockholm 2008

2008-04-02T08:08:00.000Z

gemiste kansen

2008-04-02T07:51:00.002Z

gemiste kansen zijn er om alsnog te benutten. Wat ik Amsterdam had kunnen zien, maar waar toen niets van gekomen is (wat weerhield mij?), is me vooruit gereisd naar de zweedse hoofdstad. Ook hier in Stockholm is de Any Warhol-tentoonstelling een ware hit. Maar waarom? Zo geweldig was ie nou ook weer niet.

Ik was al gewaarschuwd. Ga niet al die filmpjes helemaal bekijken, dam wordt je gek. Daarom zoek ik naar de zeefdrukken en de schilderijen (veel caseine-tempera). Sommigen ken ik, maar heel veel ontmoet ik voor het eerst. Inderdaad weer miserabel gezeefdrukt, maar het effect is er.

Als ik eerlijk ben vind ik de vroege (reclame) tekeningen van schoenen en dames met lange uitgerekte gezichten het beste. En de foto's van een piepjonge Andy op schoot bij moeders, ontroeren me ook.

Eerder die ochtend: ik zit kleumend in een gure oostenwind aan een baai met uitzicht op de andere oever. Zweden met honden spreken me aan. Mijn ezel waait voortdurend om en mijn Napelsgeel is bijna op. Ik werk stevig door in afwachting van mijn vriend G, die uit de verte nadert met warme take-away-koffie en een plaatselijk specialiteit met veel kaneel. Even ontkleumen. Ik wordt pas echt weer warm bij de wat chaotisch en rommelig opgezette tentoonstelling over Toulouse Lautrec in het museum voor oude kunst.

Overigens: Andy en Henri vertonen een verrassende overeenkomst in een open manier van tekenen.

Roeten

2008-03-11T16:24:00.000Z

Vandaag bezocht Twinkl-i mij in het atelier, voor een reportage over mijn grafische bezigheden. Voor die gelegenheid, bereid ik een ets voor op basis van de compositie van het lopende bowling-schilderij. Twinkle brengt alles in beeld, laat mij bescheiden mijn werk doen.

En inderdaad, als je zo bewust in beeld brengt wat er komt kijken bij een goede ets met aquatint, dan komt er nog heel wat bij kijken. Hier het roeten van de vaste etsgrond.

2008-01-19T15:20:00.000Z

Verbazend wat een volk.! Matige tentoonstelling

Watching the Bird.

2008-01-19T14:52:00.000Z

De software die ik normaal gebruik voor dit doel werkt weer niet onder XP. Ik kom erachter de avond voordat ik een afgemonteerde DVD-schijf moet afleveren bij de expositie in Leiderdorp. Op de valreep ga ik op zoek naar iets vergelijkbaars. Er is van alles. Veel werkt ook goed, maar de kunst is om het op tijd te leren beheersen. Uiteindelijk vind ik een programmaatje dat niets anders doet dan losse GIF-afbeeldingen achter elkaar zetten tot een werkbaar filmpje. Het werkt dus hetzelfde als de oude methode. Camera vastzetten op een statief. Beeld voor beeld fotograferen (klei, tekeningen) en dan achter elkaar zetten. Het blijft de beste methode.

Tto diep in de nacht werk ik aan een compilatie van verschillende animatie-technieken.

Als ik die ochtend me naar het rijnland ziekenhuis begeef, blijkt: een of andere lamlul heeft het TV-tje uit het vogelhuisje gejat. Wie doet zoiets?

2008-01-15T17:59:00.000Z

Vandaag aangeschaft: 1001 schilderijen die je gezien moet hebben! (G. Dyer & S.Farthing,libero,2006) En inderdaad: er staat een boel in waar je niet omheen kan. Een mooi boek dus. En leerzaam. Wat heb ik al die tijd laten liggen als een "minder" schilderij??? Ik ben er niet voor omgereden en dat moet ik nu bekopen. Hier staat het: ik moet het gezien hebben.
Ik hoorde er ook meteen die veronica-achtige stem bij die dit schilderkunstige canon zou aanprijzen. Hee jij daar! Je moet ze gezien hebben......!Rennen!
Nou....moeten, denk ik dan meteen. Dat is ook weer zo wat.
Heel veel dingen hebben een bepaalde urgentie, en je spreekt ervan als moeten (jullie moeten leren zwemmen en fietsen hoor ik mijzelf tegen mijn jongste zonen zeggen), maar feitelijk vergaat de wereld niet als het niet gebeurt.
Ik moet nog eens de sacrada familia binnengaan als ik in Barcelona ben, maar er zal mij wellicht niets overkomen als ik dat tot in eeuwigheid uitstel zodat er nooit iets van komt. Helaas pindakaas.
"Je moet nu eenmaal je eind-examen doen", zo sprak mijn schooldecaan mij lang geleden aan (ik was een jaar of 16), mij proberend te overtuigen van de noodzaak van een vol afgemaakte schoolcarriere, maar deze urgentie overwegend,besloot ik dat voor mij op dat moment hele andere zaken veek belangrijker waren en verliet zijn kantoortje om mij die middag te laten vollopen met een nog een paar van die andere lapzwanzen die het niet begrepen hadden, en ik nam de beslissing van school te gaan. Heel dom natuurlijk.
Ikvind dat ik dit boek van buiten MOET kennen.

2008-01-13T18:51:00.000Z

Persbericht.
In 2001 schildert Brussee voor de eindexamen-expositie aan de haagse academie een schilderij genaamd De Vogelaars. Het doek wordt door vrienden, familie, mede-studenten en docenten van de kunst-academie meteen herkend als het belangrijkste werk van die tentoonstelling.
Feitelijk is deze Vogelaars een nieuwe versie van een vroeg schilderij uit 1997. Maar dat doek is nooit ergens tentoongesteld.
in 2002 wordt de “nieuwe” vogelaars tentoongesteld tijdens een groepsexpositie in Groningen en direct verkocht. Het doek is sindsdien in particulier bezit.
Omdat Brussee nog steeds werd aangesproken op de versie van de Vogelaars uit 2001, besluit hij (bij hoge uitzondering) in 2007 tot een nieuwe (en dus derde) versie van het schilderij.
De vroegste en de meest recente versie van De Vogelaars zijn hier nu beiden te zien samen met studies van het schilderij en andere werken van Barthel Brussee waarin vogels en vogelaars op een of andere manier een rol spelen.

De vogelaars, nieuwe versie

2008-01-06T18:11:00.000Z

Wat ik hoogst zelden doe, gebeurt: op veler verzoek doe ik een nieuwe versie van de oude klassieker De vogelaars. Compositie en kleurstelling zijn nagenoeg hetzelfde. Schildertoets: totaal anders.

2e kerstdag

2007-12-24T13:22:00.000Z

tweede kerstdag. Helder maar winderig weer. Na overleg besluit ik met M en de kinderen tot een wandeling over het strand bij bloemendaal, de bekende parnassia-strandtent. Met levende kerststal. Zowaar open. Eerst uitwaaien op een breed maar steenkoud strand en dan aanschuiven bij de haard. Meer dan een aquarel-set heb ik niet bij me.

Voor jacowies, ontwerp geboortekaartje

2007-12-20T18:11:00.001Z

2007-11-18T18:42:00.000Z

Intocht gaat het heten, en het moest licht en warm van toon worden. Het moest iets worden
met een christusfiguur op een rijdier maardan totaal anders.Een oude kleine tekening (omdat ik het een en ander moest herschikken in de opslag stuitte
ik op een hele verzameling oude schetsboeken) was de basis voor een opzet die een week
onaangeroerd op de ezel heeft gestaan. Ik wilde er wel aan werken maar eerst moeten lopende
zaken worden afgehandeld. Een portretopdracht (ik zit muurvast) en inlijstwerkzaamheden.
Moet ook gebeuren..........

koraalzang, drie oktober

2007-10-03T06:20:00.000Z

Het is nog stikdonker als ik begin, zodat ik het verschil tussen van Dyckbruin en ultramarijn niet kan onderscheiden, wat gevolgen heeft op het schilderij. Mannen die hekken opstellen en de eerste Concordianen die hun instrument uitpakken, de vroegste leden van de 3 oktober-vereniging, en de eerste pers, kijken wat vreemd op van mijn aanwezigheid, maar laten me met rust.

Als ik net een beetje het standbeeld van Van der Werff heb opgezet, hoor ik de muziek al. het park stroomt vol. Binnen enkele minuten ben ik omringd door koraalzangers. Zo vol is het nog nooit geweest. Al schilderend zing ik zo goed en zo kwaad als het gaat (krap) mee met de echte klassiekers.

kunstroute 2007

2007-09-23T22:43:00.000Z

Scheltema is bomvol. Donker maar wel gezellig. Vriend en vijand zijn aanwezig. Meiden met worst en wijn gaan rond. Ik schud handen, klop schouders, zwaai naar deze of geen en aai gemoedelijk hier en daar een kale kop. Later op de avond wordt er iets uitgereikt. Een prijs, zo verneem ik. Geen van de genomineerden ken ik of doet me iets, maar de toespraak is leuk en Lenferink doet een dansje. Dat is al leuk genoeg.
De volgende dag. Ik heb de toegangsroute aangegeven met pijlen en zo worden de gasten achterom geleid naar mijn atelier. Dat lukt best aardig want ze komen met redelijke aantallen. Twee dagen draai ik mijn verhaal af, en neem gemeende complimenten in ontvangst. Zowaar verkoop weer wat dingen.

2007-09-18T12:03:00.000Z

Om een of andere reden komt de Schakel niet opdagen. Ze bellen af. Jammer, maar voor mij onverwachte gelegenheid om Hercules definitief aan te pakken. Het kobalt van de achtergond moet verdwijnen. te schraal te krijterig, te gewoontjes.

De stronk (de stoorzender) in coulisse 1 kort ik in. Hij steekt nu niet meer voorbij de rokken van Hercules, wat sterker is dan de eerste versie. Het is werkelijk een irritant ding geworden en dat bevalt me wel. De kleurstelling (vermilioen en omber, aangelicht met getemperd mengsel van oker en gelen) bevalt me nu wel. Nog wat klooien aan anatomie, beslissing nemen over wel of geen leeuwenkop en de armband (voor de kijkers rechts) verwijderen. Dan moet 't m'zijn.

bebrilde architect.

2007-09-18T11:56:00.000Z

Vroeger, toen ik nog mijn avonden doorbracht op de academie, en de les vlotte om wat voor reden dan ook niet echt, dan ging ik wel eens een kijkje nemen bij de collega's van architectuur. De gang door en dan boven, tweede verdieping. Altijd leuk, altijd een avontuur. Dat was me wat met die jongens. Ik sprak een keer een trendy bebrilde aankomend architect, die daar nog laat aan het werk was, aan over de esthetische kwaliteiten van zijn maquette. Hij keek me aan of ie pis zag branden. Dat was wel het laatste criterium waarmee zijn werk beoordeeld moest worden, zo vond hij. Of ik iets heel fouts gezegd had.
Gisteren stond ik voor hetzelfde dilemma. Met een gering budget en te dik foamboard heb ik in twee ochtenden een maquette in elkaar gedraaid voor de nieuwe locatie van de Leidse Zaak. Lof van ieder maar voor mij weer een les: de nauwkeurige en heldere weergave moet prevaleren boven de esthetiek. Een kunstenaar moet zich eigenlijk niet begeven op het terrein van architect en vice versa.

2007-09-02T16:49:00.000Z

De invloed van de computerspellen van de jongens of gewoon een hernieuwde belangstelling voor mythologie. Ik weet het niet. Hoe dan ook, hij stond er zo op en de plasticiteit in groene aarde bevalt me. Kan wel wat worden denk ik.

huh?

2007-08-30T17:10:00.001Z

2 maal af...........

2007-08-23T16:48:00.000Z

Werken in de berm

2007-08-19T08:57:00.000Z

Vakantie.........

2007-08-14T11:33:00.000Z

Van Montmedy naar verdun. Bij gebrek aan aangegeven stopplaatsen maken we zelf koffie. G in de weer met het gasje. het kleed in de berm. Ondertussen schilder ik de bekende rollen stro. het moet allemaal heel snel gebeuren. In de verte passert camiel, maar ziet ons niet. Dan wij ook weer op pad. Toch weer giftige klimmetjes, maar niet heel steil. Na vilosnes duiken we het Maasdal in, maar het blijft op en neer gaan.

laatste klus en dan zuidwaarts

2007-07-19T13:15:00.000Z

Laatste klus voor de vakantie. Een olieverf die ik ooit begon bij de vijver van het atrium van de zaak moet dringend af. dat kan tussen de bedrijven door. Lodewijk zit daar elke dag en heeft niet eens door dat ie poseert. Om 2 uur mag ik naar huis. Inpakken, en morgenvroeg: wegwezen. de schilderkist in de fietskar en zuidwaarts.

tandarts serie

2007-07-09T16:34:00.000Z

nieuw schilderij

2007-06-29T14:53:00.000Z

Een nieuw schilderij begonnen. Een geposeerde foto uit het volkskrant magazine was de aanleiding voor een (hoe noemde ze dat ook weer?) caranavaleske circus-achtige scene. Pose is goed. Aankleding ontstaat daarna vanzelf. En zie: het aapje is terug!!!.
Bokito-invloeden. Naast de kinky dame een zielige ballerina op loopbal met overgewicht en aan de andere kant een soort neanderthaler met houtblok die gehuld is in een Obelixbroek.
Even later komt A langs. We gaan er weer serieus tegenaan met Insteek. We stoeien met klompen en maken studies in klei. Het ultieme idee broeit nog.
Die middag: zoveelste afspraak met de tandarts.

Bike, olie op doek 110 x 120 cm.

2007-06-24T10:59:00.001Z

AF!

gecompliceerd schilderij.

2007-06-20T11:44:00.000Z

Bike, moet het gaan heten. Ik werk er al een tijd aan. Een gecompliceerd schilderij. Al diverse keren zijn de heren (2, nu weg) opgebouwd, verplaatst, en tenslotte weer verdwenen. De motor opgebouwd uit violetten, wat een goede keuze was, denk ik. Varkenshaar is toch zo gek nog niet. Troep van het palet schilder ik gewoon mee. Pukkels op het doek.

GOK

2007-06-20T11:12:00.000Z

Bij de opruiming die de verhuizing met zich meebrengt, duiken vanzelf panelen en doeken op waar ik nog wat mee moet. Een aantal suffe portretjes besluit ik aan tehalen met de glaceertechniek over impasto heen. Werkt redelijk. Een ervan doe ik met Van Dyck in plaats van omber (gebrand) en rauwe sienna. De samenstalling van het medium blijkt wederom van belang. Die stel ik tegenwoordig zelf zorgvuldig samen. De toevoeging van siccativen doe ik op het gevoel. Het blijft een gok.............

Crusoe

2007-06-19T23:16:00.000Z

'The Life and Strange Surprising Adventures of Robinson Crusoe of York, Mariner: who lived Eight and Twenty Years, all alone in an uninhabited Island on the coast of America, near the Mouth of the Great River of Oroonoque; Having been cast on Shore by Shipwreck, wherein all the Men perished but himself. With An Account how he was at last as strangely deliver'd by Pirates. Written by Himself'.

Buerweg 19

2007-06-18T18:00:00.000Z

De Buerweg in Bergen, zo weet ik. Daar is het. Het is vaderdag, dus laat ik me erheen rijden. Een dame met gele fietstassen treft mij aarzelend aan op de oprijlaan. "Dit is toch "De Vlerken", vraag ik. "Zeker, antwoordt ze, ga maar op het walletje staan. Dat doen ze...".
Ik beklim een met klimop begroeide hoop aarde en inderdaad, vanaf daar zie ik de karakteristieke gebeitste latten aan de voorkant, waaraan de Vlerken haar naam dankt. Charley heeft hier gewerkt. iedereen die wat voorstelde en die ik bewonderd zou hebben, is hier geweest. Toorop zelf, Koch, Mondriaan, Roland Holst, Rietveld. Noem maar op.
Is dit hetzelfde als iemand die de villa van Gerard Joling komt bezichtigen, of mag dit?
Het is kleiner dan ik dacht.

Moederdag

2007-06-12T11:00:00.000Z

Niet om door te komen, die dagen.

verhuisd

2007-06-07T13:27:00.000Z

Verhuisd.
Met veel gesleep en gesjouw is het gelukt om werk en zooi van het Haagweg-atelier naar mijn nieuwe locatie te verplaatsen. Weemoedig moet ik afscheid nemen van de Haagweg.

het ezeltje van Israels

2007-03-16T14:34:00.000Z

De asperge van Manet

2007-03-16T14:25:00.000Z

Als je kunt schilderen kun je ook een asperge schilderen. Misschien wel juist alleen een simpele asperge. Zo leerde Manet. En hij kreeg gelijk.

naaktstudie

2007-03-02T18:03:00.000Z

Na lange tijd weer eens een middag besteed aan naaktstudie.

2007-03-01T12:07:00.000Z

Als het een dag niet wil vlotten, is het de enige optie: een doekendag. Van sloophout fabriceer ik spieramen van verschillende maten, als alles droog is, niet ik het ruwe linnen erop. Ik doe al jaren met dezelfde rol, dun linnen van inferieure kwaliteit, maar mits goed voorgelijmd en nagespannen met acryl is het best werkbaar.

Vroeger zwoer ik bij originele beenderlijm, 25 euro voor een pond uit de emmer, bij Bik, de drogist op de doesastraat. Met een verhouding van 2:10 een paar uur voorweken, dan de pot au bain marie opwarmen. Alle restjes opmaken, want als je het laat staan gaat het meuren naar vergane lijkengeur. Maar het houdt een keer op. De konijnenlijm, waar ik nog een pot van heb (ooit gekregen van een vioolbouwer) is niet bruikbaar meer. Ik zwicht. Ik gebruik nu binder, koud op te brengen, en geheel reukloos, spant mooi op en de vezels worden mooi gevuld. Het afscheid van een traditie.

fietskarren: high five

2007-02-02T15:30:00.000Z

2006-12-09T16:34:00.000Z

Voor mij een bende deinende peuters. De heiligman is met goed fatsoen niet te zien. Hij beweegt niet veel maar er omheen gebeurt van alles. Om de zoveel tijd, is de muziekpiet achter de coulissen bezig zijn nieuwe sinterklaashit in de speler te proppen. Doe mij een pepernoot en een lekker schui-huimpie. is de strekking. Na drie keer komt het je strot uit, maar bij de kleuters en peuters gaat het erin als koedk, mag ik wel zeggen. Gijs wordt het teveel en hij neemt de benen. Eigenlijk heeft ie gelijk, maar ik moet door. Sint overwwegt zijn portret aan te schaffen.

2006-12-09T16:26:00.000Z

ik ben uitgenodigd een raam te vullen voor de kerst-expo van de Haagweg. De bedoeling is dat elke kunstenaar een raam voor zijn rekening neemt en dat op een eigen manier invult. Veel collega's doen iets met lampjes...Omdat ik te laat begonnen ben en niks heb, is dat dan maar het onderwerp van mijn bijdrage: This is it? Een bizar strip-werk: elk plaatje is zorgvuldig door mij in olie op een apneeltje gezet.Er wordt hard gewerkt die dag in het electrolokaal. Ik heb voortdurend het gevoel dat ik achterloop. Vanochtend kwam ik binnen met een bundeltje waaihoud. Sommigen waren al aan het afronden. Ik improviseer wel wat. Ik ga als laatste weg, ik moet mijn laatste paneeltje nog schilderen. Vroeg opstaan dus.

passer domesticus

2006-11-15T10:29:00.000Z

Speciaal voor deze gelegenheid is de Kunsthal zo aardig geweest plaats te bieden aan de 600 mensen die op deze opening zijn afgekomen. het draait om de mus. Of althans het uitsterven daarvan. Peter Muller, die in zijn kleine galerietje al een ware happening op dut gebied georganiseerd had, heeft het voor elkaar. In het museum voor natuurhistorie in Rotterdam is nu de grote mussententoonsttelling ingericht. Peter is dan ook (beneden in de zaal) zichtbaar opgetogen. Het wordt een jolige boel, met tsjilpende musici, een stokoude engelse mussenspecialist en geagiteerde Margreet Dolman (dan is ze het leukst).
Een geweldige tentoonstelling, niet heel groot, maar met enorm veel zorg en aandacht ingericht.
En ik hang er ook. Mijn mussen-Tokkie-familie flitst zelfs even voorbij in het 8-uur journaal van die dag, zo verneem ik per SMS. Two seconds of fame.
Verder een chaotische bomvolle openening, vol met celebreties. Maar ik heb geen tijd, ik spoed mij naar het station. Als ik de volgende trein haal, kan ik op nog net tijd zijn voor de rapportgesprekken op school.

Barthel en zijn makita in actie.

2006-11-09T17:34:00.000Z

2006-10-30T15:43:00.000Z

Drenthe, najaar 2006, vroeg opgestaan...

2006-10-16T05:52:00.000Z

Alkmaar. Ik was hier al eerder. Voor een streekmuseum behoorlijk fors. De gevoelstentoonstelling voldoet aan alle verwachtingen. Goeie tekeningen van Gestel, maar ik kom voor de 1e verdieping. Het hele bezit aan Toorops bij elkaar. Weer getroffen door het familie portret van de Raedeckers en de staat van de kaasdragers. Hij golft gigantisch. Dat komt met de jaren, vrees ik. En dat zeg ik: die net een kartonnetje verkocht heb dat nu al erger golft dan dit meesterwerk. Op de terugweg belanden we in de noodzakelijke speeltuin in Santpoort-Noord. Gelukkig heb ik spullen bij me.

Patmos, eindelijk voltooid

2006-10-10T07:30:00.000Z

The impressionists

2006-09-24T10:19:00.000Z

Soms is er toch wel iets aardigs op TV. The impressionists is een mini-serie. Geen top-acteer-prestaties, soms wel erg geromantiseerd en overtrokken, maar ik kijk daar graag naar. Het komt erop neer dat Monet (met de bekende baard) in Giverny terugkijkt op het doorbreken van hemzelf en zijn schildervrienden, op verzoek van een bedremmelde journalist. (michael Palin??)
Dat wordt natuurlijk een aaneenschakeling van anekdotes over de heren. Kostelijk.
Degas bleek een vervelend kereltje die Monet wist te verrassen met zijn eigen doodsbericht in de krant. Degas had deze zelf laten plaatsen. Wist ik niet. En ook niet dat ie harde porno in geheime schetsboeken maakte (voor eigen gebruik).

De groep Domburg

2006-09-22T22:35:00.000Z

Ik draai de deur van het slot, hijs mijn veldezel op mijn rug, neem een met linnen bespannen houten vouw-krukje en sluip geruisloos naar buiten. Het pad af en de tuin door. De anderen slapen uiteraard nog. Zij zijn hier al twee weken, en hebben gewerkt als beesten. Het ene doek na het andere. Een enorme productie, opgezweept door elkaars enthousiasme. Ik heb dus wat in te halen. Ik weet de weg, want vannacht zijn we (lazarus) dezelfde route naar het strand gegaan. Het parkeerterrein is goddank goed verlicht. In de bowling brandt licht. De weg op het wijkje door, dan een betonnen trap de duinen in. God wat is het donker. Als het nacht wordt , wordt het hier echt nacht.
De hoge hil, zo heet het hier. Ik klap mijn houten krukje uit en wacht op de ochtenschemer. Hier was het dus. Mondriaan heeft hier gezeten. Bij deze paalhoofden, bij deze branding, deze duinen geschilderd op een stukkie karton. Heilige grond. En ik mag hier nu werken.
Vannacht zijn we hier achter de paalhoofden gaan dippen. Gijs D (alias de trekzaag) had meiden geregeld. Ze zijn model of ze komen gewoon eten. De blondste wil ook best zwemmen. Dus dat doen we dan.
Half zeven nu. Aan het werk.

2006-09-15T21:33:00.000Z

krabben, verenigt u. Een klus voor vriend. Op drie lagen lak. Hopen dat het pakt.

Bermbrandt in de Lakenhal

2006-08-29T11:45:00.000Z

Onder pseudoniem Bermbrandt heb ik zojuist een aantal etsen achtergelaten in de Lakenhal en de Rembrandt ontvangsthal. Dat gezeik over Rembrandt, ik ken geen kunstenaar die het niet zat is dat Rembrandt-gezeik van de laatste tijd. Too much, is eufemistisch uitgedrukt. Een klein geintje om te protesteren.
Geen onaardige ets overigens.

kratten rode tomaten

2006-08-25T05:46:00.000Z

De heer Eigen gaat mij voor het hok in. De krochten van een supermarkt waar ik mijn jas kwijt kan en waar ik (als dat nodig is) naar de plee kan, en water kan halen. Langs de croissants ga ik weer de winkel in. Waar ga ik staan? Meneer Eigen stelt het vast niet op prijs als ik klanten te veel voor de voeten loop. Bij de groenten is plek zat. En mooie contrasten. het rood van de kratten tomaten moet de kern worden van het schilderij. Ik vouw de ezel uit, zet een paletje op en begin.
Gijs pakt de andere hoek.

varianten

2006-08-16T09:44:00.000Z

De laatste dagen heb ik moeten doorbrengen in het bovenatelier, mijn grafiekhok. Daar staat mijn oude etspers en een klein hoogdruk handpersje, waarmee ik houtsnedes en lino's afdruk. Waanzinnige Clara heeft mij geboekt op een vogeltentoonstelling in haar pompje. Dus in godsnaam doe ik dan maar weer mee. Omdat de meerkoet geheel is uitverkocht en van het kauwtje nog slechts 1 aanvaardbaar exemplaar over is, moet ik op de valreep in de zelfde trant iets produceren.
Eeuwig probleem bij dit soort dingen is, dat elke variant iets wel iets voor heeft op de ander. De een is beter afgedrukt in het zwart. De ander heeft een mooiere kleurstelling....
Afmaken, drogen en inleveren die hap.

meeuw uitlaat.

2006-08-15T22:18:00.000Z

Hoog tijd dat ik aandacht besteed aan het werk van mijn beste leerling J. Den Dulk. Met enige regelmaat verschijnt hij met meegebracht werk in het atelier. Dan bespreken we het een en ander, dan kan hij weer verder.

Ik heb zijn werk zien ontwikkelen van onbeholpen abstracte doeken, naar een geheel eigen figuratieve verftaal. Ik ben altijd erg blij met zijn kwaststreek. Als die behouden blijft heb ik hoge verwachtingen.

Gisteren kwam hij met deze bizarre voorstelling van een meisje dat haar meeuw uitlaat. volgens mij een belangrijk schilderij.